Αγιονέρι

Έξι χιλιόμετρα έξω από την Ελασσόνα, εκεί που ο δρόμος ανοίγει προς την κοιλάδα της Ποταμιάς, το Αγιονέρι υποδέχεται τον ταξιδιώτη σαν πρώτος σταθμός μιας άλλης, πιο ήσυχης Ελασσόνας. Οι Τούρκοι το έλεγαν Τσερνίλο. Το σημερινό του όνομα το χρωστά σε έναν θρύλο που οι παλιοί διηγούνται ακόμη: ένας τυφλός περαστικός έπλυνε τα μάτια του στην πηγή της Ζωοδόχου Πηγής και ξαναβρήκε το φως του.

Ιστορία

Οι πρώτοι κάτοικοι κατέβηκαν από τα βόρεια, Βλάχοι, Κοπατσαραίοι, Σαρακατσάνοι και Πόντιοι, και στήθηκαν αρχικά στον λοφίσκο που ακόμη λέγεται «Παλιό Αγιονέρι». Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας ο τόπος ήταν τσιφλίκι και πολλοί έφυγαν για τα Γρεβενά. Το 1935, μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών, Πόντιοι πρόσφυγες έχτισαν το νέο χωριό και, πρώτα απ’ όλα, την εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής.

Τι να δείτε

• Την Ιερά Μονή Ζωοδόχου Πηγής και την πηγή με το αγιασμένο νερό, τόπο προσευχής για πολλούς επισκέπτες.
• Τον νεότερο ναό της Αγίας Σοφίας (1992).
• Το φράγμα του Αγιονερίου στον Ελασσονίτη ποταμό, για μια βόλτα δίπλα στο νερό.
• Τους κάκτους που φυτρώνουν, παράξενα για τον τόπο, μέσα στο χωριό.

Γιορτές

Το μεγάλο πανηγύρι γίνεται στις 2 Μαΐου, της Ζωοδόχου Πηγής, ενώ αρχές Σεπτεμβρίου γιορτάζει η Αγία Σοφία. Η ζωή εδώ κινείται γύρω από τα αιγοπρόβατα και τις αγελάδες, με τον ρυθμό της υπαίθρου.

Στον χάρτη